Non, je ne regrette rien

دو روز است نمیتوانم این شعر را از سرم بیرون کنم و این بخشش هی تکرار می شود در ذهنم ... با آن صدای جادوئی ِ ادیت پیاف


Non! Rien de rien ...
Non! Je ne regrette rien
Ni le bien qu'on m'a fait ni le mal
Tout ça m'est bien égal

ولی ترجمه ی  شعر کاملش اینه (البته کلمه به کلمه و با سواد اندک من) :

نه هیچ به هیچ(به هیچ وجه). هیچ به هیچ(به هیچ وجه). از چیزی پشیمان نیستم. نه از خوبی ها و نه از بدیهایی که به من شده.دیگر برایم فرقی نمی کند. بهایشان پرداخته شده. پاک شده اند و دیگر فراموش. دیگر گذشته برایم اهمیتی ندارد. با خاطراتم آتش روشن می کنم. با زجرها و لذتهایم… دیگر به آنها نیازی ندارم.عشقهایم از میان رفته اند.با همه شدت شان. برای همیشه از میان رفته اند. از صفر شروع می کنم… زیرا که زندگی ام…شادیهایم…امروز… با تو آغاز می شود ...

مادر ادیت بعد از تولد رهایش کرد و رفت . او که از سه تا هفت سالگی نابینا بود بوسیله ی مادربزرگ پدریش در یک نجیبخانه بزرگ شد .بعد از آن و تا 16 سالگی که به خیابان رفت تا بخواند با پدری زندگی کرد که دائم الخمر بود . ادیت 47 سال بیشتر زندگی نکرد  ولی نامش در تاریخ هنر فرانسه ماندگار شد ... صدای ملکوتیش در گوشم می پیچد :

با خاطراتم آتش روشن می کنم . . .
Avec mes souvenirs

J'ai allumé le feu

 

پ.ن : «زندگی به رنگ صورتی» (La Vie En Rose)،  فیلمی دیدنیست درباره‌ی زندگی ادیت پیاف

/ 15 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ماسح

خیلی سپاسگزارم در این مدت اینقدر دقیق بودید در تک تک جزئیات تارنما. و برای من کلی ارزش داشت.

مهسا

فیلم رو سال اول دانشگاه دیده بودم.پنج شش سالی ازش میگذره ومتاسفانه الان ندارمش.اما هربار ادیت پیاف گوش بدم یادش می افتم. منم عاشق اون بازیگرش شدم بس که حس رو خوب منتقل میکرد. به همنام من سلام برسونید خیلی.بهش بگید لپ شما رو بکشه!!!

مهسا

راستی اون صحنه ی خبر مرگ مارسل...خیلی خیلی درد داشت.انگار چنگ انداخته بودن و قلبم رو مچاله میکردن. اون صحنه رو خیلی روست داشتم.خدا ادیت پیاف رو رحمت کنه.

احمد

سلام باخاطراتم آتشی می سازم غم ها و شادی هایم دیگر به آنها احتیاچی ندارم عشق هایم رفته اند و زخم های روحم نیز همچنین برای همیشه پاک شده اند باید دوباره از نو شروع کنم خیلی خوشحالم که شما در این پست به این فیلم زیبا و زندگی ادیت پیاف پرداختید خود فیلم یکی از شاهکارهای سینما فرانسه است اما نکته درخشان فیلم بازی شور انگیز و حماسی ماریون کوتیارد بازیگر نقش پیاف است که به حق هم جایزه اسکار را دریافت کرد کوتیارد چنان در قالب پیاف می درخشد که انگار روح پیاف در او حلول کرده است بازخوانی ترانه های پیاف هم بسیار زیبا و دقیق صورت گرفته و روح اثر را به خوبی تغذیه می کند. با مهر

باغ سبز

بسیار از این پستتون لذت بردم بانو... Edith piaf را نمیشناختم و به لطف شما باهاش آشنا شدم سپاس

سلوی

من هم از این پست لذت بردم [گل]

گولدن

جواب کامنت بسیار دردناکتان را در وبلاگ مروارید دادم!

گولدن

آهنگ قشنگی بود. این رو هم گوش بده بامزس Elle prefre amour en mer