هشدار ...

زود به زود به هم سر بزنیم . اگه حس میکنین دوستای مجازیتون خیلی خاص و استثنایی هستن ، به این فکر کنین که به راحتی نوشیدن یه لیوان آبه ، یه روز صبح بعد از اینکه با تایپ اولین کلمه ی اسمش ، بواسطه ی هیستوری صفحه اش باز شد ، این پیام دردآور رو مشاهده کنین : وبلاگی به این نام پیدا نشد ... بچه ها به همین راحتیه که همدیگرو گم کنیم ... دیشب همه اش خواب دختری که با صدای بلند فکر میکند رو میدیدم ، خواب گلبرگ و خیلی های دیگه که نخواستن بنویسن ، ریحان کافه نادری، گلسنگ و .... میدونم توی دنیای مجازی اعتماد کردن خیلی دشواره ولی دلبستگی مجازی و حقیقی سرش نمیشه . وقتی حرف مشترک داری ، درد مشترک داری ، برای دوستی ات ارزش قائل شو و نخ بادبادکش رو پاره نکن ... به این فکر کن که اون بادبادک رها بشه و یه جایی توی شاخه های حسرت از دست دادن این دوستی دست و پا بزنه گم کردن خیلی دردناکه ، راجع بهش فکر کنین لدفن

/ 7 نظر / 17 بازدید
ADRIAN

بادرود ، بسیار رومانتیک بود. خوندمش عزیز... دلم یکجوری شد!! یاد سروده ای از عزیز ادیبی بنام رضا فرمند افتادم که سروده: پرنده باران‌تر است پرنده، باران‌تر از انسان است درخت، باران‌تر از انسان است * باران را به همه‌ی باران‌ها پیوند می‌زنم باران را به همه‌ی درختان پیوند می‌زنم * باران، زمان خیس است باران، زمان تازه است باران، زمان همگانی‌ست * باران‌است که معنای خاک را دگرگون می‌کند باران است که معنای گندم را دگرگون می‌کند باران است که منعای زندگی را دگرگون کرده است باران است که معنای آسمان را دگرگون می‌کند امیدوارم در مورد سفارشات گذشته بنده کوشا باشید من تزی مطرح نکردم گلبانوی عزیز و گرامی، بلکه ضرب المثل ناب ایرانی بخاطرم آمد که { تا سه نشه بازی نشه } حالا این خانم مروارید هم توی هوای سرد کانادا ما را مچل میکنند و از سونوگرافی میفرمایند اتفاقاً بد هم نیست چون اگر باز پسر شد راه داره که چاره کرد تا بلاخره یک دختر ملوس و مامانی و تودل برو اهوازی ، چون اهوازی ها ذاتاً خوشگل و تودل برو هستن ، درست بشه و به میمنت و مبارکی جشن مفصل پر شکوهی بگیریم. موفق و فعال باشین. همچنین شاد و سرحال...

مهسا

الان سر تعظیم فرود میارم... آخ اخ امان از اون ها که یکهو میذارن و میرن و معلق میکنن همه چیو.

زویا

چقدر این پستت رو دوست داشتم. میدونی ما به سبب این که خیلی از حرف هایی رو که به هیچ کس حتی به خودمون نمیزنیم، اینجا مینویسیم و از حرف های دل هم خبر داریم، گاهی بیشتر از آدم های بیرون و بدون هیچ چشم داشتی به هم نزدیک میشیم و هم رو میفهمیم. و یه جورایی همه مون توی زندگی همدیگه هستیم. و چقدر بده که روزی ببینی آدم هایی که توی زندگیشون بودی و توی زندگیت بودن دیگه نیستن

برف تابستانی

دوستی های مجازی درسته حقیقت انتزاعی داره واین انتزاع بر حقیقت ذهن به مرور حاکم میشه خصوصا برا اونا که در ف.ب هستند ولی باور کنید دست انسان نیست،گاه حقایق کوچک وبی ارزش ودست وپاگیر باعث میشه مجازهای حقیقی وباارزش برا مدتی محو بشن ولی غیب نمیشن... امیدوارم هشدارتونو جدی بگیرم حتی اگه دوست خوبی نباشم...

sarbaz

شدیدا با این مطلب موافقم. منکه در حالت عادی به این وبلاگ های که تصادفی برخورد میکنم و می بینم خیلی وقته اپدیت نیست واقعا ناراحت میشم دوستان که دیگه جای خود دارد.

مهسا

اینقدر بابت این مساله خوشحالم که نگو. واقعا دلم میخواست از همون اولاش که اونجا رو میخوندم وبعدش اینجا آمدم میشناختمتون که خدا رو شکر! دوستی با شما رو یک عالمه دوست دارم.اصن یه وضی[نیشخند]

سارای

صدای ساغر ماهی های دریای کابل هم مث نوشته هاش مهربون بود؟؟